Татарча вәгазьләр
Расүлебез (с.г.в.) әйтә: һәр адәм баласы гөнаһлы, хаталы, әмма хата кылган кешенең иң хәерлесе — тәүбә иткәне. Дөньялыктагы һәр адымны, һәр сәгатьне
Татарча вәгазьләр
Имам Газалинең “Ихья уль-Гулумүд-дин” китабында ошбу вакыйга бәян ителгән. Бәни Исраил кабиләсендә бер тәкъва кеше бар иде, ул бөтен вакытта да гыйбадәт
Фәкыйһ р.г. үзенең иснәде белән Гобәйдулладан, ул Габдулла бин Гомәр р.г.дән риваять итә. Габдулла бин Гомәр р.г. әйтте: «Кыямәт көнендә аракы эчүчене китерерләр.
“Без Йортны (Кәгъбәне) кешеләр бергә җыелсын дип, иминлек урыны иттек”, ди Аллаһ Бәкара сүрәсенең 125 нче аятендә җир йөзендә Үзенә гыйбадәт кылу өчен
Традицияләребезне танырга теләмәүчеләргә аптырыйм. Әнә соңгы вакытта өчесен, җидесен, кырыгын, елын үткәрү гадәте 1789 елда чиркәү әһелләреннән кергән
Расүлебез Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләм әйтте: өч төрле кеше Аллаһның кунагы булыр. Беренчесе — өеннән Хаҗ нияте белән чыгучы, икенчесе — мәчеткә
Шәригать сүзе юл, юнәлеш, яшәү рәвеше дигән мәгънәне аңлата. Ул — инсаннарның сәгадәт юлы, аларны дөнья вә Ахирәттә Раббыларына якынайтучы юл.
8 нче март алдыннан барыбызга да таныш күренеш: бар халык дөнья куптарып бәйрәм итәргә әзерләнә, ир-егетләр әнисенә, апасына, хатынына, яраткан кызларына
Адәм баласы, ничек кенә бәхетле, сау-сәламәт, матур гомер итмәсен, бу яшәүнең азагы бар. Чөнки Аллаһ Сөбеханә вә Тәгалә галәмнәрне төзегәндә аның ахырын
Кешеләр арасында бүген күзгә күренмәс бер хәтәр авыру таралды. Ул хәтта табиблар дәвалый алмый торган хастадан да куркынычрак, аның исеме —






